در تابستان پروژهٔ خود را آغاز کردیم: نوسازی کارگاه خودیاری دوچرخه. پس از آنکه بیرون کارگاه جایی برای انباشت سفال‌های کهنه ساختیم و بام را از برگ‌ها پاک کردیم، پوشش کهنه برداشتنی شد. نگه‌داشتن سفال‌های کهنه به‌ویژه مهم است، چون ساختمان اصلی مرکز اجتماعی‌فرهنگی هم با همان سفال‌ها پوشیده است که دیگر تولید نمی‌شوند. حالا در صورت نیاز قطعهٔ یدکی به‌اندازه هست.
اما تنها سفال‌ها نبودند که باید برداشته می‌شدند. ناودان کهنه و بخش قیراندود هم برداشته شد. زیرسازی که جاهایی پوسیده بود با احتیاط باز شد تا بخش‌های سالم آسیب نبینند. زیر نظر یک بام‌پوش، بام را در دو روز به‌تمامی با نیروی خودمان برای پوشش نو آماده کردیم. هفتهٔ بعد شرکت Stock Dach GmbH تخته‌ها را بخشی از نو محکم کرد و دو لایه عایق قیری جوش داد.
در نوامبر کارهای داخلی آمد. پس از فراهم‌کردن مواد و حمل برای بازسازی کف و خالی‌کردن کارگاه، از جای خالی برای رنگ نو بهره بردیم. سپس کف بتونی تراز شد و زیرسازی نصب گردید. صفحه‌های نو OSB با ضخامت ۱۵ میلی‌متر گذاشته شد و در پایان با لاک ویژه بسته شد.
پس از نیم سال کار، کارگاه سرانجام باز سرحال است. بسیاری را خودمان کردیم، اما کارهای مهم را به شرکت‌های متخصص سپردیم. بام سفالی کهنه برداشته و دور ریخته شد. زیرسازی جاهایی بسیار خراب و پوسیده بود و باید تعمیر می‌شد. و چون شیب بام کم است، تنها امکان پوشش قیری بود که اکنون همهٔ کارگاه را از آب بالا محافظت می‌کند. ناودان‌های نو تخلیهٔ خوب را تضمین می‌کنند و آب را در ظرف‌هایی جمع می‌کنیم تا باغ زیبایمان را آب بدهیم.
پنجرهٔ بزرگ نو پلاستیکی با شیشهٔ سه‌جداره جای پنجره‌های چوبی کهنه و نادرزبند را گرفته است. گرما را نگه می‌دارد، نور بسیار بیشتری می‌آورد و سرانجام هوا دادن هم شدنی است. در روزگار همه‌گیری سود بسیار مهمی بود. کف را هم توانستیم نو کنیم. کف بتونی کهنه، سرد و خاک‌آلود، با نیروی خودمان با صفحه‌های OSB پوشیده شد. هوای داخل را بسیار دلپذیرتر می‌کند، سردی پا را به‌روشنی کم می‌کند و راه رفتن رویش بسیار راحت‌تر است. اینچنین هدف نوسازی به دست آمد و کارگاه خودیاری دوچرخه، امیدواریم، سی سال دیگر به کار آید.
به نمایندگی از همهٔ اعضای انجمن و همهٔ تیم ZORA e.V. از بودجه‌ای که ایالت ساکسونی‌آنهالت فراهم کرد و از همهٔ پشتیبانان و یاوران که این پروژه را ممکن کردند سپاسگزاریم.